मुक्तकहरु ( रवीन्द्र समीर )

Poems

महानगर

हरियाली सकिएर राजधानी
पानीबिनाको बगर भएछ
मान्छेको भीडले प्रत्येक घर
निसासिँदो शहर भएछ
आकासिँदो महँगीले जनजीवन
धान्नै नसक्ने कहर भएछ
धुवाँ र फोहोरले वातावरण
मन्दमन्द जहर भएछ…
यति पुर्वाधार भएपछि
मरुभूमि होला भनेको काठमाण्डौं त
झन् महानगर पो भएछ ।

जागिर

दस सिटको जागिरमा
दस हजारले भर्दो रहेछ
योग्यताले भन्दा पैसा र
सोर्सफोर्सले काम गर्दो रहेछ
पढाई सकेर जागिर खाउँ भनेको
यहाँ त अनुभवको प्रमाणपत्र पनि
जन्मनासाथ ल्याउनु पर्दो रहेछ ।

बिडम्बना

स्कुलमा फेल भएकाले बोर्डिङमा पढाउँछन्
जनताका प्रतिनिधिले बजारभाउ बढाउँछन्
अपराधी नै मन्दिरमा फुल–प्रसाद चढाउँदछन्
खै ! देश कसरी उँभो लाग्ला ?
सिर्जनशील पाखुराहरु नै
भट्टीमा बसेर राजनीति लडाउँन् ।

Leave a Reply